wszystkie

Strona dotyczy generalnie schorzeń włosów. Loxon zawiera minoksydyl, którego działanie wiąże się z blokowaniem kanałów wapniowych i następowym rozszerzeniem obwodowych naczyń krwionośnych. Lek zmniejsza także poziom wapnia wewnątrzkomórkowego i hamuje EGF (jednego z inhibitorów wzrostu włosa). Alpicort E zawiera steryd (działanie p/zapalne), estrogen (działanie p/androgenne) oraz środek keratolityczny. Odrost włosów po chemioterapii wiąże się u wielu pacjentów z ich przerzedzeniem i wymaga stałej współpracy z dermatologiem. Brak jest schematu postępowania terapeutycznego w takich przypadkach, a leczenie prowadzone jest zazwyczaj metodą prób, w zależności od doświadczenia leczącego i zaufania leczonego.

Proponuję szampony z serii Ducray np. Anaphase z tonikiem Anastim (dobierze Pani odpowiedni do swojego rodzaju włosów) - proszę pytać w aptekach. Dodatkowo proponuję doustnie Merz Spezial Dragee 2 x 1 tabl./dz.

Proszę uzbroić się w cierpliwość. Okres wzrostu włosa tzn. anagen trwa 3 do 6 lat, pozostałe okresy krócej (katagen do 2 tygodni, telogen 2 do 4 miesięcy). Mechaniczny uraz mógł spowodować także zaburzenie architektury mieszków włosowych i dodatkowo opóźniać proces wzrostu nowych włosów. Jeżeli za 2 miesiące nie zauważy Pani chociaż lekkiej poprawy, radzę bezpośrednio skontaktować się z dermatologiem.

Loperamid (lek p/biegunkowy) raczej nie wywołuje objawów łysienia. Wypadanie włosów mogą jednak spowodować np. ostre choroby gorączkowe, z których wiele przebiega z biegunką. Zaburzenia układu trawiennego (oczywiście w bardzo ogólnym ujęciu) mogą mieć wpływ na wypadanie włosów. Proponuję skontaktować się z dermatologiem, który oceni Pański problem i zastosuje odpowiednią terapie.

Proponuję wizytę u dermatologa w rejonie - lekarz musi naocznie ocenić zmiany i postawić diagnozę. Konieczne będzie pewnie zlecenie badań oraz leki, które można nabyć jedynie za okazaniem recepty - wymienione przez Panią witaminy mogą być jedynie dodatkiem do terapii.

Dostępne są preparaty we wszystkich postaciach. Są to zarówno leki OTC, ale także preparaty na receptę! Wszystko zależy od typu łysienia - a to zawsze (!) określa lekarz dermatolog.

Proponuje zacząć używać środków do pielęgnacji włosów (szampony, odżywki) np. z serii Ducray (dostępne tylko w aptekach), Trudno mi doradzić konkretne preparaty, bo nie wiem, jakie włosy Pan ma (tłuste, suche, mieszane). Jeżeli jednak stan skóry głowy owłosionej Pana niepokoi proponuję skontaktować się z dermatologiem w przychodni rejonowej, który naocznie oceni stan włosów (nie trzeba skierowania).

Oczywiście można stosować np. nalewki na surowcach naturalnych do wcierania w skórę głowy owłosionej, ale proponuje przede wszystkim udać się do dermatologa, który określi najbardziej wskazany dla Pana typ terapii.

Dobrze rozumiem Pana problem. Mam bardzo wielu pacjentów z tą dolegliwością i zdążyłem się dogłębnie zapoznać ze specyfiką tego schorzenia. Najważniejsze to znaleźć dermatologa, który będzie potrafił prowadzić terapię w sposób dla Pana najbardziej satysfakcjonujący. Choroba trwa bardzo, bardzo długo (właściwie bardziej wskazane byłoby tu określenie zaleczenie, lub niecałkowite wyleczenie), ale, proszę mi wierzyć, możliwe jest długotrwałe utrzymanie stanu skóry bez zmian chorobowych (w remisji). Wymaga to czasu, ale jest możliwe! Leki, które Pan przedstawił są często stosowane w terapii. Ważna jest także odpowiednia kosmetyka skóry. Wszystkie preparaty wymagają jednak przepisania recepty, a przede wszystkim naocznej oceny stanu Pana skóry. Proszę nie rezygnować z leczenia - jestem przekonany, że znajdzie Pan właściwego lekarza.

Proponuję w chwili obecnej zażywanie wyłącznie mikroelementów, które zlecił ginekolog np. Materna. Proszę się nie martwić - już po porodzie można zintensyfikować leczenie. Można również skorzystać z porady dermatologa - może on przepisać specyfik robiony, który nie jest przeciwwskazany w ciąży.

Proszę o jak najszybszy kontakt z dermatologiem, który naocznie oceni zmiany. Proszę określić wpływ stresu na siwienie.

Nigdzie nie opublikowano w pełni wiarygodnych danych potwierdzających taka hipotezę.

Jednym z powodów osłabienia włosów może być brak witamin i mikroelementów, spowodowany nieracjonalnym żywieniem bądź błędnie dobraną dietą. Jeśli codzienna dieta nie będzie obfitować w potrzebne organizmowi składniki nawet najlepsze kosmetyki nie poprawią wyglądu włosów. Odpowiednia pielęgnacja włosów to dieta bogata w składniki mineralne, witaminy, węglowodany, tłuszcze i białka. Odpowiednia dieta to dieta bogata w owoce i warzywa!

*Cynk - jest niezbędny do produkcji keratyny, głównego składnika włosów. Reguluje też pracę gruczołów łojowych w skórze. Niedobór cynku może spowodować, oprócz wielu innych objawów klinicznych, hiperkeratozę skóry oraz wypadanie włosów. Duża zawartość cynku znajduje się w takich produktach jak: żyto, orzechy włoskie, ostrygi, jęczmień, kokos, kaczka, migdały, kukurydza, sezam, jaja, ziarna słonecznika, gryka, soczewica, grzyby, groszek, orzechy nerkowca, pszenica, fasola mung, ziarna dyni. *Miedź - niedobór miedzi prowadzi do odbarwienia i zmian strukturalnych we włosach. Duża ilość miedzi zawarta jest w produktach takich jak: ziemniakach, rybach, bananach i soi. *Witamina A - zapobiega pojawianiu się łupieżu i wypadaniu włosów. Duża ilość witaminy A zawarta jest w produktach takich jak: zielone warzywa, marchew, papryka, jaja, mleko i wątróbka. *Witaminy z grupy B - regulują wydzielanie łoju. Ich niedobór może powodować wypadanie włosów. Duża ilość witamin z grupy B zawarta jest w produktach takich jak: brokuły (B3, B5), Proso (B3), orzeszki piniowe, ziemniaki (B3), szpinak (B6), awokado (B3, B5), owies (B5), kurczak (B3, B6), banany (B6), soja (B3), ostrygi (B12), migdały (B2, B3), brukselka, (B3, B6), kukurydza (B3), ziarna słonecznika, papryka, daktyle (B3), seler naciowy (B3), pszenica (B3, B5, B6), fasola mung (B3, B5). *Witamina C - jest niezbędna w produkcji keratyny. Niedobór tej witaminy powoduje rozdwajanie się włosów i ich łamliwość. Duża ilość witaminy C zawarta jest w produktach takich jak: cytrusy, czarna porzeczcka, kiwi, soki owocowe, pomidory, kapusta oraz natka pietruszki. *Witamina E - przyspiesza wzrost włosów, poprawia ich nawilżenie i dodaje blasku. Duża ilość witaminy E zawarta jest w produktach takich jak: orzechy, jaja, pełnoziarniste pieczywo, kukurydza, zielonych warzywa i maśło. *Żelazo - jest niezbędne do produkcji keratyny, głównego składnika włosów. Reguluje też pracę gruczołów łojowych w skórze. Niedobór żelaza może powodować łysienie. Duża ilość żelaza zawarta jest w produktach takich jak: szpinak, awokado, owies, tofu, soja, orzechy włoskie, pokrzywa, żyto, morele, ostrygi, kaczka, brukselka, kukurydza, sezam, jaja, nać pietruszki, ziarna słonecznika, grzyby, groszek, oliwki, orzechy nerkowca, daktyle, pszenica, fasola mung, ziarna dyni.

*Czarna rzepa jest od lat jest uznawana za jeden z naturalnych, najskuteczniejszych środków wzmacniających i zapobiegających wypadaniu włosów. *Eclipta alba - olej z tego zioła, zapobiega utracie włosów i przedwczesnemu łysieniu. Używany był tradycyjnie w Indiach na porost włosów, jako mieszanka z olejkiem sezamowym i inymi ziołami. *Dziewanna - płatki z kwiatów dziewanny obfitują w śluzy i minerały, które zapewniają włosom dobre nawilżenie. Włosy nabierają pięknego połysku i trochę złocistego odcienia. Nadaje się szczególnie do pielęgnacji włosów suchych, łamliwych i jasnych. *Liście kociemiętki - pobudza wzrost włosów i łagodzi podrażnienia owłosionej skóry *Liść nasturcji - pobudza wzrost włosów *Rozmaryn - najlepszy uniwersalny surowiec o działaniu tonizującym i wzmacniającym, nadaje włosom po łysk, wzmacnia je i lekko przyciemnia *Liście szałwii - działają tonizująco i wzmacniająco, przyciemniają włosy *Liście pokrzywy - zapobiegają łupieżowi, działają tonizująco oraz wzmacniająco

Jeśli stosujemy je z głową to nie. Natomiast spryskiwanie włosów toną lakieru do włosów na pewno nie wpłynie korzystnie na nasze włosy. Obciąży je i sprawi, że stracą swoją puszystość.

Włosy wzmacnia: *Masaż. Skóra głowy jest podstawowym elementem zdrowych włosów.Zmniejszenie dopływu krwi do korzeni włosów pozbawia je składników odżywczych. Masaż poprawia ukrwienie skóry głowy i sprzyja lepszemu odżywieniu cebulek włosowych. *Zdrowa dieta. Włosy podobnie jak cały nasz organizm potrzebują odpowiedniego pożywienia, by lśnić i zachować witalność. Nawet najlepsze kosmetyki nie poprawią jednak wyglądu włosów, jeśli codzienna dieta nie będzie obfitować w potrzebne organizmowi składniki. Odpowiednia pielęgnacja włosów to dieta bogata w składniki mineralne, witaminy, węglowodany, tłuszcze i białka. Odpowiednia dieta to dieta bogata w owoce i warzywa! *Odżywianie. Obecnie na rynku dostępne są bardzo zróżnicowane odżywki, które dostarczają włosom niezbędnych składników odżywczych. Odżywkę do włosów należy dobrać w zależności od rodzaju włosów, ich potrzeb oraz stopnia zniszczenia. Większość odżywek nie tylko regeneruje włosy ale też pomaga w ich codziennej pielęgnacji, chroni przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym. Dzięki odżywkom łatwiej można rozczesać włosy po umyciu i zapobiec elektryzowaniu.

Włosom szkodzą: *Czynniki zewnętrzne takie jak: kurz, spaliny, wiatr, *zanieczyszczenie środowiska, słona i chlorowana woda. *Zły sposób odżywiania. Do prawidłowego wzrostu włosów niezbędne są witaminy, mikro- i makroelementów. Jeśli codzienna dieta nie będzie obfitować w potrzebne organizmowi składniki nawet najlepsze kosmetyki nie poprawią wyglądu włosów. *Niewłaściwa pielęgnacja. Niewłaście stosowanie nawet najlepszych środków do pielęgnacji powoduje niszczenie włosów *Nadmiar zabiegów na pewno nie pomoże w utrzymaniu zdrowej czupryny przez długie lata. Nawet jeśli włosy są mocne, zbyt częste poddawanie się takim zabiegom, jak trwała, farbowanie czy rozjaśnianie, z pewnością nie wpłynie na nie korzystnie. *Zaburzenia hormonalne. Wahania hormonalne, do których dochodzi w okresie dojrzewania i pokwitania, są przyczyną wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Włosy stają się ciężkie i przetłuszczone, mają nieestetyczny wygląd.

Nie. Włosy należy myć zgodnie z potrzebami. Nieprawdą jest, że częste mycie włosów jest niezdrowe, czy wręcz szkodliwe. Jeśli bardzo się przetłuszczają, można je myć nawet codziennie. Nieistotne jest jak często myjemy, ale jak to robimy. Należy pamiętać, aby myć włosy letnią wodą oraz odpowiednio dobranymi kosmetykami.

Nie. Wiele osób, którym wypadają włosy unika masażu ręcznego lub szczotką w obawie przed zwiększoną utratą włosów. Nic bardziej błędnego: to właśnie brak masażu sprzyja wypadaniu włosów.

Masaż poprawia ukrwienie skóry głowy i sprzyja lepszemu odżywieniu cebulek włosowych. Automasaż jest gwarancją doskonałej kondycji psychicznej, jak również poprawy krążenia na skórze głowy, co w efekcie prowadzi do doskonałego odżywienia i wzmocnienia włosów. Tym sposobem nie tylko zapobiegamy wypadaniu włosów, ale wręcz przyczyniamy się do ich szybkiego wzrostu. Dlatego masaż powinno się wykonywać tak często jak jest to możliwe.

Masaż można wykonywać opuszkami palców lub specjalną miękką szczotką przeznaczoną do masażu głowy. Należy pamiętać, aby nigdy nie drapać skóry głowy paznokciami. Można go wykonywać podczas mycia włosów lub nakładania odżywki. Ułóż obie dłonie na głowie i rozstaw szeroko palce. Powoli przesuwaj nimi pwłosach, tak jakbyś chciał je zagrabić. Nastęnie połóż palce obu dłoni na linii czoła i wykonując okrężne ruchy, przenoś dłonie (nie odrywając rąk) po linii skroni, za uszami aż do karku. Po zakończeniu sekwencji na karku, przełóż dłonie z powrotem na linię czoła, wykonujqc okrężnymi ruchami masaż, w prostej linii przez środek głowy do sekcji karku. Naciskaj mocno czaszkę w różnych miejscach opuszkami palców. Zataczaj palcami małe kółeczka, poszukaj wrażliwych lub napiętych punktów na skórze głowy i postaraj się je rozmasować. Wymasuj dokładnie głowę całymi dłońmi. Postaraj się dość mocno uciskać boki głowy, zataczaj palcami duże koła. Następnie przeczesz włosy dłonią, chwytaj pojedyncze kosmyki włosów i delikatnie je ciągnij. W ten sposób wzmocnisz i dotlenisz cebulki włosowe. Uciśnij punkt na czaszce znajdujący się na przecięciu linii nosa i linii łączącej uszy. Masowanie tego miejsca pobudza umysł, poprawia koncentrację i podnosi ciśnienie krwi w organizmie. Połóż obie dłonie na głowie i rozstaw palce. Delikatnie oklepuj skórę głowy opuszkami palców. W ten sposób poprawiasz krążenie krwi w skórze głowy.

*polekowe (doustne środki antykoncepcyjne, leki obniżające krzepliwość, retinoidy, leki blokujące receptory beta, *chemioterapeutyki, interferon) *stres (czynniki fizyczne i psychiczne) *zaburzenia hormonalne (niedoczynność lub nadczynność tarczycy, niedoczynność przysadki) *czynniki żywieniowe (niedożywienie, niedobory żelaza oraz cynku) *u kobiet po porodzie (zazwyczaj jest to zjawisko krótkotrwałe i włosy odrastają)

U osób dotkniętych tą chorobą zbyt wiele mieszków włosowych jednocześnie rozpoczyna fazę spoczynku (telogenu), czego wynikiem jest wypadanie zbyt dużej ilości włosów. W przypadku łysienia telogenowego utrata włosów nie jest trwała, jeśli czynnik szkodliwy (np. stres) ustąpi bądź zostanie podjęte leczenie stanów chorobowych (anemia, niedoczynność tarczycy) odpowiedzialnych za wypadanie włosów. Po pewnym czasie utracone włosy w większości odrastają. Łysienie telogenowe nie jest tożsame więc z procesem łysienia, ale oznacza jednoczesną zamianę znacznego procenta włosów starych na nowe.

Niestety nie istnieje obecnie żadna dobra, skuteczna metoda leczenia. Strategia terapeutyczna wykorzystuje działanie leków: p-zapalnych i immunosupresyjnych (kortykosteroidy, cyklosporyna A), immunomodulujących (PUVA, immunoterapia miejscowa alergenami kontaktowymi) miejscowo drażniących (cygnolina, tretinoin) i nieswoiście stymulujących wzrost włosów (minoksydyl). Najczęściej używanymi zewnętrznymi lekami są minoksydyl, kortykosteroidy, cygnolina, miejscowo immunoterapia, zaś w terapii ogólnej fotochemioterapia, kortykosteroidy i cyklosporyna.

Jest to choroba o podłożu autoimmunologicznym. Ten typ łysienia dotyka najczęściej młodych mężczyzn, kobiety oraz dzieci i jest prawdopodobnie uwarunkowany genetycznie. Objawy przybierają postać przypadkowych rozrzuconych ognisk owalnego kształtu, całkowicie pozbawionych włosów. Z czasem obszary te powiększają swoje rozmiary, zwiększa się również ich liczba.

W przypadku łysienia bliznowaciejącego kluczowym elementem jest poprawne rozpoznanie przyczyn oraz podjęcie szybkiego leczenia. Umożliwia to ograniczenie w pewnym stopniu zakresu powstających blizn. Leczeniem umożliwiającym przywrócenie włosów jest leczenie chirurgiczne.

Przyczyny łysienia blizowaciejącego mogą być wrodzone jak i nabyte. Do wrodzonych przyczyn łysienia bliznowaciejącego należą: wrodzony niedorozwój skóry, znamię łojowe rogowacenie mieszkowe kolczyste wyłysiejące naczyniak ulegający rozpadowi Do nabytych przyczyn łysienia bliznowaciejącego należą: *urazy mechaniczne *fizyczne, chemiczne i biologiczne *sarkoidoza *nowotwory skóry oraz przerzuty nowotworów do skóry głowy

Ten typ łysienia jest powodowany przez trwałe uszkodzenie mieszków włosowych i należy do trwałych łysień nabytych lub wrodzonych. Utrata włosów jest spowodowana zanikiem lub bliznowaceniem skóry owłosionej. Najczęściej dochodzi do niego w wyniku oprarzenia skóry, urazu fizycznego, pomieni X, zmian nowotworowych.

W celu ujednolicenia wydawanych diagnoz, dotyczących stanu owłosienia głowy pacjenta, lekarze stworzyli tabelę z odpowiednimi skalami łysienia. Tabela ta, nazywana skalą Norwood-Hamilton, opisuje dokładny proces łysienia androgenowego u mężczyzn.

Preparaty przeznaczone do leczenia łysienia typu androgenowego mogą być przyjmowane doustnie lub stosowane miejscowo na łysiejącą skórę głowy. Efekty za każdym razem uwarunkowane są od osobistych warunków pacjenta. Inne metody leczenia łysienia androgenowego to przeszczep lub przemieszczenie płata skórnego.

Przyczyny łysienia androgenowego to: *genetyczna tendencja do wypadania włosów, *nadwrażliwość komórek włosa na męski hormon dihydrotestosteron (DHT). DHT jest aktywną formą testosteronu. Prowadzi do skrócenia cyklu włosowego. Przemiana z testosteronu w DHT odbywa się za pomocą enzymu nazywanego 5-alfa- reduktaza. Działanie DHT powoduje degradację komórki włosa tym samym skraca fazę anagenu włosa. Niektóre komórki stopniowo zamierałają a inne się zmniejszają, *postępujący wiek.

Jest to najpowszechniejszy typ łysienia. Ma on charakter dziedziczny. Polega zazwyczaj na cofaniu się linii włosów na skroniach i czole (powstają tzw. zakola w okolicy kątów czołowych i/lub powstawaniu na szczycie głowy okrągłej łysinki stopniowo zwiększającej swoje rozmiary. Obie te zmiany zwykle występują równocześnie. Utrata włosów następuje stopniowo. Włosy dotknięte tego typu łysieniem zmieniają się stopniowo z grubych dobrze zabarwionych w miękkie, cienkie mało zabarwione włoski. Androgenowe wypadanie włosów odbywa się zazwyczaj w określony sposób (tzw. skala Norwood'a). Utrata włosów rozpoczyna się od kątów czołowych - tworzą się tzw. zakola, nieco później zaczynają wypadać włosy na szczycie głowy. Nigdy nie dochodzi do całkowitej utraty włosów - zawsze zostają one na tylnej i bocznych powierzchniach głowy.

Wśród przyczyny łysienia anagenowego można wyróżnić między innymi: *RTG - terapia *leki, preparaty chemioterapeutyczne, allopurynol, lewodopa, *bromokryptyna *zatrucia - bizmut, arsen, złoto, kwas borny, tal

W przypadku łysienia anagenowego do utraty owłosienia dochodzi wskutek nagłego zahamowania podziałów komórkowych macierzy włosa. Włos nagle staje się cieńszy, kruchy i łatwo łamie się. Ten typ łysienia najczęściej występuje u osób poddawanych chemioterapii i napromienianiu, gdyż czynniki te wpływają na najszybciej dzielące się komórki organizmu, w tym komórki mieszka włosa.

Im wcześniej zacznie się leczenie łysienia tym lepiej. Wcześniej rozpoczęta terapia zatrzyma wypadanie włosów, dzięki czemu zostanie ich więcej na głowie. Wzrasta również prawdopodobieństwo, że utracone włosy odrosną.

Należy pamiętać, że żaden inny przydatek skóry nie jest tak wrażliwym wskaźnikiem ogólnego stanu zdrowia, odżywienia i zatrucia jak włosy. Żadna inna tkanka ludzkiego organizmu nie może dostarczyć tak wielu informacji w stosunkowo łatwy i dostępny sposób. Zmiany gęstości włosów, ich zabarwienia, grubości, struktury łodygi, połysku mogą wskazywać na toczący się w organizmie proces patologiczny. Nie należy lekceważyć sygnałów wysyłanych przez nasz organizm. W takich przypadkach wskazana jest konsultacja z lekarzem dermatologiem, lub lekarzem pierwszego kontaktu.

Wyróżniamy następujce rodzaje łysienia: * Anagenowe * Androgenowe (dziedziczne) * Bliznowaciejące * Plackowate * Rozlane * Telogenowe